سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

202

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

نسائها و في الشعرين أقوال هذا أجودها . ديه موهاى سر شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : مسئله دوم اگر جانى تمام موهاى سر كسى را از بين ببرد تمام ديه بر عهده‌اش مىآيد و همچنين است حكم موهاى محاسن . و اگر موهاى سر و محاسن از نو برويد ارش بر ذمّه جانى ميآيد و گر موى سر زن پس از جنايت برويند جانى بايد مهر المثل وى را به او بپردازد . شارح ( ره ) در دنبال [ فى شعر الرّأس اجمع الدّية ] مىفرماين : اين حكم در صورتى است كه مويهاى از بين رفته دوباره نرويد اعمّ از آنكه مجنى عليه مرد بوده يا زن باشد و دليل آن روايت سليمان بن خالد و غير آن مىباشد . و در ذيل [ و كذا فى شعر اللحيّه ] مىفرماين : اين حكم در صورتى است كه موهاى محاسن و لحيّه از مرد كنده شود امّا لحيّه زن پس در آن ارش ثابت است اعمّ از آنكه مولاى كنده شده دوباره برويند يا ريشه‌كن شده و ديگر نرويند و همچنين است خنثاى مشكل يعنى وى نيز از نظر حكم مذكور مانند زن مىباشد . و همانطورى كه مرحوم مصنف فرموده‌اند اگر موى سر و لحيه بعد از جنايت و كنده شدن دوباره برويند جانى موظّف استكه در قبال جنايتى كه كرده ارش بپردازد مشروط به اينكه موهاى سر از آن زن نباشند چه